نفس هست و حرف هم.

ناگفته ها و گفته شده ها،شنیده ها و نشنیده ها.

سکوت از نبودن بغض نیست،از بی دردی نیست.

سکوت از عادت نیست،از روز مرگی و فراموش شدگی،از خواب و رخوت و بی حوصلگی،از دلتنگی.

سکوت از فریادهای در گلو مانده است و نعره هایی که هیچوقت شنیده نشد.

همه چیز هست و گوشی نیست برای شنیدن.

جز سکوتی که گاه و بیگاه همدم فریادهاییست که بی خبر و ناخواسته از روزهایی دور می آید.

از دلتنگی هایی که فراموش شده،از خیانتهایی که فراموش شده.

نه انگار... بازهم حرفی نیست .

برگرفته از وبلاگ:www.saeedeh1993.blogfa.com